Baza wyszukanych haseł
WYGRALISMY ! - czesc II


"Portugalia to jest d...a Hiszpanii"

Jeśli chodzi o takie słowa to przypomniała mi się dwie historie ze szkoły (jedna ze słyszenia). Polonistka (ale nie moja ) opowiada o mentalności postaci w "Panu Tadeuszu":
- Na początku XIX wieku obyczaje wśród szlachty polskiej były dużo lepsze niż teraz. Wtedy wszyscy przeklinali rzadko, ale niezwykle wyrafinowanie i nie chodzili i nie mówili co chwila 'k...a mać'.

Druga:
My (kl. a) jesteśmy na łączeniu z klasą b. Polonistka mówi:
(do klasy b) - Klasa a uratowała wam...
Kolega po cichu: Du...
Polonistka z uśmiechem: O właśnie tak, dokładnie, dziękuję za słowo.

Opowiadania wymagają dużo czasu, a jeszcze można to zrobić tak, jak na polskim:
a) na jakich płaszczyznach dokonuje się idealizacja
ą) rola obyczajów w życiu bohaterów
b) szlachta polska jako bohater zbiorowy
c) czy Jacek Soplica był bohaterem romantycznym? uzasadnij
ć) co to znaczy, że utwór jest epopeją narodową
d) czy Adam Mickiewicz nie znał polskiej historii? dlaczego przmilczał pewne wydarzenia?
e) omów dwór szlachecki przedstawiony w utworze literackim
...
ż) dlaczego uczniowie dłubią w nosie i sklejają kartki w 'Panu Tadeuszu'?


Mam dość 'Pana Tadeusza', a polonistka jeszcze mnie uświadomiła, że dokładnie go omówimy w liceum.

repetytorium z mickiewicza:

Adam Mickiewicz

1) Biografia kluczem do odczytania tekstów literackich – tu: biografia romantyka. Tę, niestety, musicie znać.
2) Pojęcia: ballada, sonet, sonet mickiewiczowski, oda, dramat romantyczny, powieść poetycka, epos, orientalizm, prometeizm, hierofania, mesjanizm, wallenrodyzm.
3) Oda do młodości i ballada Romantyczność – manifesty nowej epoki.
4) Klasyczne i romantyczne cechy Ody do młodości.
5) Romantyczne cechy ballad Mickiewicza. ( ludowość przede wszystkim!)
6) Ewolucja bohatera romantycznego w utworach Mickiewicza – od nieszczęśliwego kochanka po walczącego o wolność. Oczywiście trzeba odwołać się do konkretnych przykładów.
7) Orientalizm Sonetów krymskich.
Konrad Wallenrod jako powieść poetycka; sens motta do utworu; wybory głównego bohatera itp.
9) Ludowość w II cz. Dziadów; kompozycja
10) IV cz. Dziadów – kompozycja, bohater werteryczny.
11) III cz. Dziadów: kompozycja, martyrologia narodu polskiego ( tu: również znajomość historii Sobolewskiego, Cichowskiego, Rollisona, bajki Goreckiego ); ocena narodu polskiego; prometeizm i mesjanizm, sen Senatora;
12) Ustęp do III cz. Dziadów – obraz Rosji i Rosjan; pomnik Piotra Wlk.
13) Wiersz do przyjaciół Moskali – geneza i sens utworu; kim byli przywołani w tekście Bestużew i Rylejew?
14) Pan Tadeusz – jako epopeja; jakie inne gatunki literackie można odnaleźć w tym utworze?; tradycje i obyczaje opisane w Panu Tadeuszu; obraz szlachty;
15) Liryki lozańskie ( Polały się łzy – „wiersz płacz”, czyli dlaczego J. Przyboś zachwycił się utworem Mickiewicza?; Nad wodą wielka i czystą – topos homo viator, peregrinatio.
16) Obowiązuje oczywiście znajomość wszystkich omawianych utworów. Zachwyt nie jest wymagany.

Moim ulubionym pisarzem jest ADAM MICKIEWICZ:
Oto troche informacji o nim:

Adam Bernard Mickiewicz (urodzony 24 grudnia 1798 w Zaosiu koło Nowogródka - zmarł 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) polski poeta, publicysta i działacz polityczny. Jeden z wielkich poetów polskiego romantyzmu.

Dzieciństwo i młodość
Był synem adwokata przy sądach niższych w Nowogródku. W latach 1807-1815 uczęszczał do dominikańskiej szkoły powiatowej. Studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie z zamiarem zdobycia zawodu nauczyciela. W czasach studenckich był jednym z współzałożycieli Towarzystwa Filomatów, tajnej organizacji, która z czasem przekształciła się w spiskową organizację narodową.

[Edytuj]
Więzienie, zesłanie i emigracja
W roku 1819 rozpoczął pracę jako nauczyciel w Kownie, gdzie mieszkał do roku 1823. Podczas pobytu w Kownie napisał rozprawę, za którą w roku 1822 otrzymał tytuł magistra filozofii. W roku 1823 został aresztowany i skazany za udział w tajnych młodzieżowych organizacjach na zesłanie w głąb Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, w Odessie, Moskwie oraz na Krymie. W Rosji poznał dekabrystów, a także Aleksandra Puszkina.

Następnie podróżował po Europie, początkowo w roku 1829 do Niemiec, potem do Włoch i Szwajcarii. Po nieudanej próbie przedostania się do powstańczej Polski, zamieszkał na kilka miesięcy w Dreźnie w roku 1832.

[Edytuj]
W Paryżu
Z Drezna udał się do Paryża, gdzie osiadł na emigracji. Tam nawiązał współpracę z działaczami emigracyjnymi i pisywał artykuły i pisma publicystyczne. W latach 1839-40 był profesorem literatury łacińskiej w Lozannie w Szwajcarii, a w roku 1840 objął katedrę języków słowiańskich w College de France. W Paryżu w roku 1841 związał się z reprezentantem nurtu polskiego mesjanizmu - Andrzejem Towiańskim.

[Edytuj]
Ostatnie lata życia
W roku 1847 zerwał stosunki z Towiańskim. W czasie Wiosny Ludów (1848) utworzył we Włoszech legion polski. Po powrocie do Paryża był współzałożycielem i redaktorem pisma "Trybuna Ludów" (Trubune des Peuples). We wrześniu 1855 roku, podczas wojny krymskiej wyjechał do Konstantynopola w Turcji, aby tworzyć oddziały polskie, do walki z Rosją. Zmarł nagle podczas epidemii cholery (prawdopodobnie na tę chorobę). Jego ciało zostało przewiezione do Paryża i pochowane na cmentarzu Montmorency, a w roku 1890 przeniesiono na Wawel.

[Edytuj]
Twórczość
Poezje t. 1 - wydane w Wilnie w roku 1822; zawierały Ballady i Romanse a także przedmowę O poezji romantycznej. Ten tom poezji miał przełomowe znaczenie w literaturze polskiej, zapoczątkowując nurt romantyczny oparty o ludowość, poezję ludową, obyczaje i wyobrażenia ludu
Poezje t. 2 - wydane w roku 1823, zawierał on Grażynę oraz II i IV część Dziadów
Sonety krymskie (1826)
w Dreźnie powstała III część Dziadów najwybitniejszy polski dramat romantyczny
Konrad Wallenrod (wyd. 1828)
epopeja Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie napisana w Paryżu w latach 1832-1834; wydana 1834. W Panu Tadeuszu Mickiewicz przedstawił pełną nostalgii i humoru wizję ginącej Polski szlacheckiej
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego - broszura polityczna z 1832 roku
liryki lozańskie wydane dopiero pośmiertnie



Adam Mickiewicz

Adam Bernard Mickiewicz (urodzony 24 grudnia 1798 w Zaosiu koło Nowogródka - zmarł 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) - polski poeta, publicysta i działacz polityczny. Jeden z wielkich poetów polskiego romantyzmu.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Był synem adwokata przy sądach niższych w Nowogródku. W latach 1807-1815 uczęszczał do dominikańskiej szkoły powiatowej. W wieku 17 lat skończył szkołę miejscową.Studiował nauki humanistyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie z zamiarem zdobycia zawodu nauczyciela. W czasach studenckich był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Filomatów, tajnej organizacji, która z czasem przekształciła się w spiskową organizację narodową.

Więzienie, zesłanie i emigracja

W roku 1819 rozpoczął pracę jako nauczyciel w Kownie, gdzie mieszkał do roku 1823. Podczas pobytu w Kownie napisał rozprawę, za którą w roku 1822 otrzymał tytuł magistra filozofii. W roku 1824 został aresztowany i skazany za udział w tajnych młodzieżowych organizacjach na zesłanie w głąb Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, w Odessie, Moskwie oraz na Krymie. W Rosji poznał dekabrystów, a także Aleksandra Puszkina. Następnie podróżował po Europie, początkowo w roku 1829 do Niemiec, potem do Włoch i Szwajcarii. W 1831 r. przyjechał do Wielkopolski z zamiarem przekroczenia granicy i udania się do ogarniętego powstaniem Królestwa Polskiego, lecz ostatecznie pozostał w Dreźnie do roku 1832.

W Paryżu

Z Drezna udał się do Paryża, gdzie osiadł na emigracji. Tam nawiązał współpracę z działaczami emigracyjnymi, pisał artykuły i pisma publicystyczne. W latach 1839-1840 był profesorem literatury łacińskiej w Lozannie w Szwajcarii, a w roku 1840 objął katedrę języków słowiańskich w College de France. W Paryżu w roku 1841 związał się z reprezentantem nurtu polskiego mesjanizmu - Andrzejem Towiańskim. W 1844 roku władze francuskie zawiesiły Mickiewicza w czynnościach profesora z powodu politycznej wymowy wykładów oraz propagowania towianizmu.

Ostatnie lata życia

Portret Adama Mickiewicza autorstwa Henryka RodakowskiegoW roku 1847 zerwał stosunki z Towiańskim. W czasie Wiosny Ludów (1848) utworzył we Włoszech legion polski. Po powrocie do Paryża był współzałożycielem i redaktorem pisma "Trybuna Ludów" (Trubune des Peuples). W 1851 został poddany nadzorowi policyjnemu. Od 1852 pracował w Bibliotece Arsenału. We wrześniu 1855 roku, podczas wojny krymskiej wyjechał do Konstantynopola w Turcji, aby tworzyć oddziały polskie (tzw. Legion Żydowski), do walki Zmarł nagle podczas epidemii cholery (prawdopodobnie na tę chorobę, choć ostatnio coraz częściej mowi się, że mógł zostać otruty lub doznać wylewu krwi do mózgu). Jego ciało zostało przewiezione do Paryża i pochowane na cmentarzu Montmorency, a w roku 1890 przeniesione na Wawel, co stało się pretekstem manifestacji politycznej.

Twórczość

Debiutował Zimą miejską na łamach "Tygodnika Wileńskiego" w 1818.

W 1820 opublikował Odę do młodości - utwór przynależy jeszcze do poetyki pseudoklasycyzmu, ale już wyłamuje się z ideałów oświecenia. W Odzie jednostka jest podporządkowana ideałom zbiorowości:

Razem, młodzi przyjaciele!...

W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;

Jednością silni, rozumni szałem,

Razem, młodzi przyjaciele!...

I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu,

Jeżeli poległym ciałem

Dał innym szczebel do sławy grodu.

Razem, młodzi przyjaciele!...

Odwolania do emocji, wizjonerstwo zapowiadają jednak przełom romantyczny:

Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;

Łam, czego rozum nie złamie

Oda nawołuje do czynnej walki, wyraża wiarę w moc rewolucyjnego przekształcania rzeczywistości i siłę młodości. Była śpiewana podczas powstań narodowych. Przetłumaczona na prawie wszystkie języki europejskie.




Poezje t. 1 - wydane w Wilnie w roku 1822; zawierały Ballady i Romanse a także przedmowę O poezji romantycznej. Ten tom poezji miał przełomowe znaczenie w literaturze polskiej, zapoczątkowując nurt romantyczny oparty o ludowość, poezję ludową, obyczaje i wyobrażenia ludu
Poezje t. 2 - wydane w roku 1823, zawierał on Grażynę oraz II i IV część Dziadów
Sonety krymskie Wydane w roku 1826 w Rosji
w Dreźnie powstała III część Dziadów najwybitniejszy polski dramat romantyczny
Konrad Wallenrod Wydane w roku 1828 w Rosji
epopeja Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie napisana w Paryżu w latach 1832-1834; wydana 1834. W Panu Tadeuszu Mickiewicz przedstawił pełną nostalgii i humoru wizję ginącej Polski szlacheckiej
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego - broszura polityczna z 1832 roku
liryki lozańskie wydane dopiero pośmiertnie
pisana przez całe życie I część Dziadów
Historia przyszłości - traktat prekursorski wobec osiągnięć europejskiej fanastyki naukowej. Mickiewicz zniszczył rękopisy dzieła, zachowało się jedynie kilka kart oraz relacje przyjaciół autora.

Najbardziej znane wiersze poety

Zobacz w Wikiźródłach teksty autorstwa Adama MickiewiczaZobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów Adama MickiewiczaOda do młodości
Romantyczność
Sonety krymskie
"Reduta Ordona"




© WYGRALISMY ! - czesc II Design by Colombia Hosting